Ruim 5000 fietsers hebben op zaterdag 17 september meegedaan aan de sponsorfietstocht van de Rabobank. Ook Stichting Unu Pikin reed mee en dat leverde 6 x € 25 = € 150 op voor de stichting. De route ging vanaf Hoorn door de polders van West-Friesland.

Fietser Annette: "Het waaide behoorlijk dus sommige stukken hadden we tegenwind. We hebben (op de terugweg) een kwartiertje regen gehad. De tocht was 38 km. We vertrokken om 9.15 uur en kwamen om 13.00 uur weer aan. Onderweg hebben we een paar keer lekker even gezeten en ergens koffie gedronken. Onderweg moesten we 3 x onze kaarten laten afstempelen bij de stempelpost van de Rabobank.

Van de Rabobank kregen we bij de start een oranje rugzakje met inhoud: 2 broodjes, een krentenbol, een appel, een Mars en een pakje drinken. Al met al een leuke dag. We gaan volgend jaar 10 mensen opgeven! "

Alle deelnemers staan op de grote foto (vlnr): Lydia Schipper, Henk Antonius, Els Vrijs, Annette Dekkers, Piet Davidzon en Jeannet Kars

De tv-programma's van Jörgen Raymann gaan het 10e seizoen in. Ook in deze nieuwe serie zal Quintis Ristie op zijn typische wijze verslag brengen van opmerkelijke zaken in Suriname. Voor zo'n reportage heeft hij in juli een bezoek gebracht aan de werkplaats van Stichting Unu Pikin in Paramaribo.

Samen met cameraman, geluidsvrouw, assistentes en regisseur heeft Quintis zo'n 3 uur doorgebracht in de werkplaats. Ze hebben vragen gesteld aan toevallige bezoekers, leiding en medewerkers geïnterviewd en overal in de werkplaats gekeken.

Medewerker Winne heeft aan Quintis en crew laten zien hoe je moet schuren. Dwight wilde niet in werkkleding gefilmd worden, dus hield hij zijn nette kleding aan. Rivesh had zich eerst op het toilet verstopt, maar heeft uiteindelijk toch een mooi interview gegeven.

We kijken vol spanning uit naar het eindresultaat. Gelukkig wordt Zo: Raymann zowel in Nederland als in Suriname uitgezonden. Op dit moment weten we nog niet wanneer het filmpje over Stichting Unu Pikin te zien zal zijn. We houden je op de hoogte!

Uit Nieuwsbrief nummer 12:

De afgelopen periode hebben weer heel wat Nederlanders bij Unu Pikin in Suriname de handen uit de mouwen gestoken. Jan-Jaap is met vrouw en dochter voor 6 maanden naar Suriname gekomen en heeft zich verdienstelijk gemaakt in de werkplaats. Henk heeft met zijn gouden handjes veel defecte machines gerepareerd, van kleine handschuurmachine tot grote zaagwand. Nirman heeft zich tussen zijn stage door bezig gehouden met de computers en Rian en Noor hebben meegeholpen met de activiteiten van de kinderclub.

Stagiaire Jacintha heeft de wekelijkse sport- en spelactiviteiten ingevuld die op het veld naast de werkplaats werden georganiseerd. Marjolein heeft tijdens haar tien maanden stage zich eerst bezig gehouden met Club Unu Pikin en met de sport- en spelmiddagen en daarna ook met allerlei andere projecten, zoals de computers voor de Calorschool en de geschenktassen voor Wanhatti. Bedankt allemaal!

Uit Nieuwsbrief nummer 12:

Nos Kasita is een kindertehuis met meer dan 100 kinderen. Dat is erg veel voor een groot woonhuis, maar dat is waar de kinderen verblijven. Ineke Hamels uit Tilburg wilde iets voor de kinderen doen. Tijdens een verblijf van 3 maanden heeft zij een mooie eetzaal gerealiseerd. Samen met anderen heeft zij opgeruimd, schoongemaakt, geschilderd, getimmerd etc. Ook is er een goede start gemaakt met een bibliotheek en speelruimte, zodat de kinderen meer gestimuleerd worden in hun ontwikkeling.

Stichting Unu Pikin wilde dit initiatief graag ondersteunen, en heeft een activiteitenproject uitgevoerd met Club Unu Pikin. Deze kinderclub vindt normaal alleen op scholen plaats, dit was de eerste keer dat het een kindertehuis betrof. De 15 geselecteerde kinderen hebben meegedaan met de activiteiten rond het thema Afrika, zoals muziek-instrumenten knutselen, toneel spelen en maskers maken. Op de Swami Viryandschool hebben stagiairs Marjolein en Nirman een vergelijkbaar Afrika-project uitgevoerd (zie foto).

Het Afrika-project was erg leuk, en in de toekomst hopen we Nos Kasita als vaste lokatie op te nemen in het programma van Club Unu Pikin.

Sinds kort is Unu Pikin ook te vinden op de website van de 1%CLUB. De 1%Club is een online marktplaats voor kleinschalige ontwikkelingsprojecten, waar men 1% van het inkomen, kennis of tijd direct kan bijdragen aan een project naar keuze. Dankzij blogs en twitter blijven de gevers op de hoogte. Zij kunnen de fondsenwerving en de uitvoering van de projecten precies volgen en daarover hun mening geven. Zo wordt social media extra sociaal.

Je ziet op de afbeelding hierboven hoeveel er al genodeerd is voor het bibliotheekproject "Van lezen word je wijs". Meer weten? Houd je 'ctrl toets' ingedrukt, en klik dan op de "Doe ook mee!" link.

Het inhoudelijk en financieel jaarverslag van 2008 is uit. In dat jaar is er weer heel wat gebeurd en dat staat nu 'zwart op wit'. Er heeft een jongerenproject plaatsgevonden, er is een grote donatie ontvangen van Wagro uit Bodegraven en er zijn diverse grote opdrachten voor schoolmeubiliar geweest.

Het financieel verslag is samengesteld door René van der Velden. Hij is accountant en als vrijwilliger bij ons actief, dankzij La Luz, een bemiddelingsorganisatie voor hoger opgeleiden.

Klik op de afbeelding hierboven, voor een pdf-bestand van het jaarverslag.

Uit Nieuwsbrief nummer 11:

In Nederland zetten diverse vrijwilligers zich in voor Stichting Unu Pikin. Dit gebeurt vooral in Hoorn en in Zoetermeer, waar regelmatig boeken en andere materialen verzameld worden. Daarnaast zijn er mensen die zich eenmalig voor Unu Pikin inzetten, met een collecte in de kerk, het inzamelen van boeken op een school of een fondsenwervingactie.

Er komen ook regelmatig mensen naar Suriname om bij Stichting Unu Pikin vrijwilligerswerk te doen. Op allerlei manieren dragen zij een steentje bij aan de realisatie van de werkzaamheden van de werkplaats. Sommige vrijwilligers werken aan speciale projecten, zoals Chantal bij Club Unu PIkin en Sandra met het Schilderproject, zoals je elders kunt lezen.

De afgelopen periode heeft Mila op de boekenafdeling gewerkt. Ze heeft handleidingen gemaakt voor het Montessori-materiaal en de schoolpakketjes samengesteld. Timothy, Marjon en Jouke zijn respectievelijk voor de 2e, 4e en 5e keer teruggekomen. Jouke is met zijn technische kennis een belangrijke werkkracht op de metaalafdeling. Timothy en Marjon helpen mee met schuren en schilderen en daarnaast geeft Marjon taalles aan een van de medewerkers. En iedereen helpt mee met de bijzondere activiteiten, zoals de boekenmarkt of het kinderfeest.

Na het werk hebben de vrijwilligers voldoende tijd om Switi Sranan te leren kennen. Ze organiseren tripjes naar het binnenland, zitten op salsales en genieten van de mooie natuur, het lekkere eten en de vriendelijke mensen. Wil jij ook iets betekenen voor Suriname? Neem dan contact met ons op!

Foto's: Aloys uit Den Helder komt dozen met boeken afgeven aan Henne in Hoorn; Mila is een van de 4 vrijwilligers die in 2010 in Suriname hebben meegeholpen met sorteren van boeken en educatieve materialen. Op de achtergrond stapels dozen met gesorteerde boeken.

Uit Nieuwsbrief nummer 11:

Op het veld naast de werkplaats in Paramaribo worden wekelijks sport- en spelactiviteiten voor buurtkinderen georganiseerd. De kinderen doen allerlei spellen, van hindernisbanen tot woordtennis en van voetbal tot kringspellen. Tussen de werkplaats en het veld staat een 40-voets zeecontainer. Afgelopen oktober is er samen met kinderen uit de buurt hard gewerkt om de grote zeecontainer te voorzien van kleurrijke afbeeldingen.

Buurtkinderen konden zich inschrijven om het saaie uiterlijk van de container te veranderen in een mooi kunstwerk. De 15 kinderen hebben op papier ontwerpen gemaakt rond het thema natuur en stad. De kinderen hebben schommels, huizen en auto's bedacht en bloemen, vlinders en bomen geschilderd, waaronder de koningspalmen uit de Palmentuin te Paramaribo.

Vrijwilligster Sandra de Heus uit Blokker (NL) was speciaal naar Suriname gekomen om aan dit project te werken. Ze heeft de ontwerpen overgezet op de container. Daarna hebben de kinderen de tekeningen weer ingeschilderd aan de hand van hun eerdere ontwerp. Hiervoor kregen zij instructie over het werken met echte verf. De kinderen hadden dan ook hun werkkleding aan gedaan en hadden allemaal een poetslap om eventuele spetters weg te vegen. Ze gingen als echte kunstenaars te werk.

Als afsluiting van het project was er een feestelijke onthulling van het kunstwerk, voor de familie van de deelnemende kinderen. Tijdens dit feestje hebben de kinderen een Unu Pikin Schilderdiploma gekregen. Samen met de stagiairs, vrijwilligers en directie hebben ze getoost op het kunstwerk.

Dit project was mogelijk dankzij een donatie van Jan Deenen. Dochter Marjon doet al jaren vrijwilligerswerk bij Stichting Unu Pikin en Jan heeft haar als ondersteuning een geldbedrag gegeven. Inmiddels is Jan overleden. Droevig, en dan doet zo'n vrolijke schildering toch wel goed.

Uit Nieuwsbrief nummer 10:

Stichting Unu Pikin organiseert kinderactiviteiten op een aantal lagere scholen verspreid over Paramaribo, zoals op de Peu et Contentschool, de OS I Flustraat, de Büchnerschool en de Swami Virjanandschool.

Het doel van de club is taalstimulering. Dit wordt gedaan door kinderen op een speelse manier te stimuleren zich in woorden te uiten. Zo verzinnen ze bijvoorbeeld een leuk eind voor een verhaaltje en presenteren dit aan elkaar in de vorm van een voorleeswedstrijd. Of ze maken een schilderij rond het thema 'kunst', schrijven een rijm aan de hand van een woord of zoeken informatie op over haaien en verwerken dit in een korte spreekbeurt.

De kinderen kunnen 1 middag in de week gratis deelnemen. De activiteiten zijn per maand opgebouwd rond een thema. Hierboven heb je er al een paar kunnen lezen: Boeken, Kunst en Zeedieren. De afgelopen periode zijn ook andere onderwerpen aan bod gekomen, zoals Toekomst, Gevoelens en emoties, Mensenrechten en Kinderkrant. De middagen moeten leerzaam én leuk zijn, zodat kinderen graag willen komen. En dat doen ze.

Foto's: Twee deelnemers van Club Unu Pikin zijn bezig met een woordzoeker rond het thema 'Emoties'. Op de ansichtkaart hebben de kinderen hoofddeksels ontworpen en zijn ze geschminkt. Dit hoorde bij de themamaand 'Toekomst'. Als afsluiting van het jaar krijgen de kinderen altijd een oorkonde, vaak hun eerste 'diploma'.

Uit Nieuwsbrief nummer 10:

De Surinaamse Stichting Unu Pikin is 7 jaar geleden opgericht, op initiatief van Jurrian en Henne Dekkers. Jurrian woonde toen al 4 jaar in Suriname, en wilde met deze stichting haar inzet voor het Surinaamse onderwijs een officiële status geven. Zij werkte als vrijwilliger voor de stichting en heeft als directeur veel projecten kunnen realiseren. Haar man Henne en dochter Susanne steunden haar vanuit Nederland, door het inzamelen van goederen en het verzorgen van de pr.

Inmiddels zijn de rollen omgedraaid. Wegens omstandigheden is Jurrian nu vooral in Nederland, en heeft Susanne er voor gekozen zich in Suriname te vestigen. Zij functioneert als 'plaatsvervangend directeur' en zet de projecten van haar moeder voort. Daarnaast heeft ze zelf een aantal projecten opgezet, zoals de activiteiten van de kinderclub.

Het stichtingbestuur vindt het jammer dat ze Jurrian zo weinig ziet, maar staat achter deze ontwikkeling. Jurrian geeft nu presentaties over Unu Pikin.

De foto van George Monkou, Jurrian, Susanne en Henne Dekkers is genomen in 2006, tijdens de officiele opening van de sociale werkplaats in Paramaribo.

Uit Nieuwsbrief nummer 10:

Kinderen van de Büchnerschool die meedoen aan Club Unu Pikin hebben met de club het Kinder-boekenfestival bezocht. De kinderen liepen in groepjes van 5, samen met hun begeleider over het terrein en hebben allerlei activiteiten gedaan, die te maken hebben met 'communicatie'.

De (toen nog) first lady Mevrouw Liesbeth Venetiaan was ook aanwezig en wilde graag met de trotse kinderen op de foto.

Uit Nieuwsbrief nummer 9:

In de nieuwsbrief van augustus 2009 kon je lezen over onze boekenmarkt in Paramaribo. Deze markt hadden we georganiseerd om van de voorraad met 'ongeschikte' boeken af te komen, zoals boeken met een slappe kaft die niet geschikt zijn voor scholen en bibliotheken in Suriname. In alle dozen met boeken die we door de jaren heen vanuit Nederland hebben ontvangen, glipte er wel eens zo'n boek tussendoor. Deze hebben we bewaard, want er zaten hele mooie boeken tussen.

In de Surinaamse media is regelmatig aandacht besteed aan de boekenmarkt. Ook het 10 Minuten Jeugdjournaal had een item over de boekenmarkt, want op elke markt was er een activiteit voor de kinderen. Ze konden kleuren, knutselen, gedichten schrijven of een rebus oplossen, terwijl hun ouders tussen de boeken snuffelden.

In december 2009 hadden we 5 markten gehad en was de voorraad boeken behoorlijk geslonken. We hebben daarom besloten om te stoppen met de maandelijkse markt en hebben de 6e keer gebruikt om feestelijk af te sluiten. In januari 2010 hebben we meerdere redenen voor een feestje: 6 jarig bestaan van de stichting, 3 jaar is de werkplaats gevestigd op de huidige lokatie en nu dus een half jaar succesvolle boekenmarkten.

Op de foto is te zien hoe medewerkers Edgar en Romario, en SAO-stagiair Melvin (midden) wisselgeld regelen tijdens de boekenmarkt. Het was voor hen een leerzame en leuke ervaring: omgaan met klanten, jezelf presenteren en werken met de kas.

De volgende boekenmarkt vindt plaats op vrijdag 18 juni 2010.

Het jaarverslag van 2007 is de laatste klus van Jim Pawirodikromo. Hij heeft zich de afgelopen jaren beziggehouden met het maken van ons jaarverslag en nu heeft hij het stokje overgedragen aan René van der Velden. Beiden zijn via La Luz, een bemiddelingsorganisatie voor hoog opgeleide vrijwilligers bij, ons terecht gekomen. Om het jaarverslag van 2007 te bekijken, kun je op de afbeelding hiernaast klikken.

Uit Nieuwsbrief nummer 9:

Op 13 januari 2010 waren Henne Dekkers en Jurrian Dekkers-Visch 50 jaar getrouwd. De oprichters van Stichting Unu Pikin hebben dit feest in Suriname gevierd, samen met een aantal van hun kinderen, Nederlandse en Surinaamse vrienden en de 'familie' van de werkplaats.

Op de foto is te zien hoe het gouden bruidspaar de taart proeft, onder aanmoediging van de gasten. Jurrian is mooi gekleed als kotomisi, in traditionele kledendracht.

Uit Nieuwsbrief nummer 9:

Al een aantal jaren zet Jurrian Dekkers, de oprichtster van Stichting Unu Pikin, zich in voor een arm gezin. Dit gezin bestaat uit vader, die als arbeider zijn geld verdient, moeder, drie dochters en 1 zoon. Deze jongen, Nisajed, is meervoudig gehandicapt. Hij kan niets zelf en heeft volledige verzorging nodig. Sinds een paar jaar gaat Nisajed naar de dagopvang van Betheljada, speciaal voor kinderen zoals hij.

Het gezin woonde in een kleine en gebrekkige woning. Woonde, want inmiddels is daar verandering in gekomen. Dankzij bijdragen van het Surinaamse Ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting en diverse donateurs in Nederland en Suriname konden we een beter huis bouwen. De oma van Nisajed heeft bouwmaterialen-handelaren bezocht en hen om steun gevraagd. Zo heeft Vabi 500 stenen gegeven, Mangali voor zakken cement gezorgd en Malhoe 100 shutters met bijbehorende shutterbomen geleverd.

Aannemer Ramcharan heeft de bouw gecoördineerd en het huis is bijna klaar. Het gezin woont er al, ook al zijn nog niet alle voorzieningen in orde. De septictank moet nog worden aangelegd en de waterput moet nog worden uitgegraven. Het huis heeft nog geen deuren en dakgoot, en moet nog geschilderd worden. Daar is helaas nog geen geld voor. Maar we willen iedereen bedanken die een bijdrage heeft geleverd. Zonder jullie was dit niet gelukt. Namens Nisajed en zijn familie bedankt!

Aanvulling april 2010
Het huis is nu echt bijna klaar: de septictank en watervoorziening zijn in orde, de deuren zijn geplaatst en het huis heeft al 1 laag grondverf gekregen. Dat ziet er al meteen stukken mooier uit dan dat kale grijze beton. Dankzij een bijdrage van Stichting ViVant, de Diaconie van de Prot. Gemeente Hoorn/Zwaag en LISP, het low income shelter program van de Surinaamse overheid, hebben we de laatste onderdelen kunnen realiseren.

Uit Nieuwsbrief nummer 9:

De afgelopen periode zijn er weer vrijwilligers uit Nederland (Bakrakondre) bij ons geweest. Irene en Carsten hebben tijdens hun reis van 9 maanden door Zuid-Amerika 1 maand bij ons gewerkt. Renske en Tjalda hebben in 2 weken tijd het nieuwe kantoor geschilderd. Timothy heeft 3 weken meegewerkt en laten zien dat de werkplaats goed rolstoeltoegankelijk is. Jouke en Marjon zijn weer voor langere tijd terug en Mara en Yrna helpen de stagiairs Tim en Simone met de kinderclub. Hieronder de Suriname-ervaring van Yrna.

"Op 29 november 2009 kwam ik aan op Surinaams grondgebied. Ik had nog nooit zo'n verre reis gemaakt en al helemaal niet alleen! Gelukkig werd ik in Huize Unu Pikin, waar ik verblijf, warm onthaalt. Na een paar dagen acclimatiseren, begon ik met het vrijwilligerswerk. De eerste opdracht: een praatje houden voor verschillende klassen, over een nieuwe 'sport- en spel- activiteit' op de club. Dat was voor mij meteen een goede doop, want wat zien de scholen er anders uit, zeg. Geen glas, maar kippengaas voor de ramen… amper boeken… en aan de wanden nauwelijks posters of werkjes van de kinderen … Dat is wel anders dan dat ik thuis gewend ben.

Ik ben inmiddels 7 weken in Paramaribo en ben al echt gewend aan het Surinaamse leven. Ik leer steeds meer over de geschiedenis, de cultuur en de natuur. Ik moet er echt niet aan denken dat ik al over de helft van m'n trip ben. Ik heb nog echt geen zin om weer naar Nederland te vertrekken. Het bevalt me hier TE goed! Ik ben dan ook zeker van plan om terug te keren naar dit prachtige land."

Uit Nieuwsbrief nummer 8:

Een groep dove en slechthorende jongeren heeft via SPS als Xplore-project een bezoek gebracht aan Suriname. De groep 'SuriSamen' bestond uit 6 deelnemers, 2 begeleiders en 2 gebarentolken.

Als eerste werd de Kennedy-stichting voor dove en slechthorende kinderen bezocht en werd er meegewerkt op het internaat. De dove vrijwilligers hebben een Cultuurmiddag en een Dans-workshop georganiseerd. Daarnaast werd er meegeholpen op de werkplaats van Unu Pikin, waar meubilair opgeknapt werd. Drie deelnemers en een tolk hebben een bezoek gebracht aan Club Unu Pikin. De kinderen hebben het letteralfabet geleerd, wat gebaren geoefend en weten nu hoe doven applaudisseren. De derde week bezocht de groep het binnenland, waar ze in Kajana meehielpen met het opknappen en inrichten van een nieuwe kleuterschool.

"Namens de hele groep wil ik zeggen dat wij veel geleerd hebben van al het werk dat we hebben mogen doen, en ook genoten hebben van het land, de mensen en de cultuur zelf. Onze ogen én harten zijn geopend en het werk dat we gedaan hebben is dan ook heel dankbaar.

Wie weet tot ziens, Anne."

Meer informatie over SuriSamen is te lezen op de website van ParticipAID.

Uit Nieuwsbrief nummer 8:

In de omgeving van de werkplaats is er weinig te doen voor kinderen en jongeren. Naast de werkplaats wordt nu een perceel in orde gemaakt als speelveld. Dit veldje kan worden gebruikt door jongeren uit de buurt, Club Unu Pikin, Jeugdzaken, andere sociale/sport organisaties en de jongens en meiden van de werkplaats.

Het drassige terrein krijgt een laag zand die goed wordt verspreid. Het terrein wordt in bruikleen gegeven en moet door de jongeren worden onderhouden.

Hierbij doet Marciano, ook namens de andere medewerkers, een oproep voor ballen en kleding. Maar het belangrijkste is het net dat om het veld geplaatst moet worden. Dit kost wel wat geld, maar zonder net kan er niet gevoetbald worden. Dan verdwijnt de bal steeds in het bos!

Uit Nieuwsbrief nummer 8:

Op vrijdag 24 juli heeft er een boekenmarkt plaatsgevonden. Er werden boeken verkocht die niet zo geschikt zijn voor de schoolbibliotheken: boeken met slappe kaft, te oude of beschadigde boeken en boeken voor volwassenen. Vóór vertrek uit Nederland worden de boeken gecontroleerd op bruikbaarheid. Toch zitten er af en toe verkeerde boeken tussen. Na vijf jaar was die stapel dozen behoorlijk hoog geworden en werd het tijd voor een boekenmarkt.

Kinderen konden meedoen aan een kleurwedstrijd en zij konden snuffelen tussen de kinderboeken en spelletjes. Maar de meeste bezoekers waren volwassenen die met grote stapels boeken en tijdschriften vertrokken.

Blijkbaar was deze boekenmarkt iets bijzonders, want 5 verschillende tv-zenders hebben er aandacht aan besteed. De markt is voortaan elke laatste vrijdag van de maand. Dat ruimt lekker op en zo wordt meteen wat geld verdiend voor de projecten van Stichting Unu Pikin.

Op de grotere foto kijkt een bezoekster tussen de boeken voor volwassenen terwijl er op de achtergrond wat kinderen te zien zijn die meedoen aan de kleurwedstrijd. De drie mooiste tekeningen verdienden een cadeaupakket: een tas gevuld met twee kinderboeken, een paar schriften, pennen, kleurpotloden en een spelletje. De winnaars van de eerste Unu Pikin-kleurwedstrijd waren Sophie, Calvin en Suracia. Ze waren alle drie erg blij met hun prijs.

Stichting Unu Pikin organiseert wekelijkse kinderclubs voor de hoogste klassen van de lagere school. Zij vinden plaats op 4 scholen verspreid over Paramaribo. De activiteiten van Club Unu Pikin zijn gericht op taalontwikkeling en leesbevordering.

Allerlei spelvormen worden ingezet om de kinderen te enthousiasmeren voor taal: letterspelletjes, toneel, verhalen vertellen etc. Zo gaan ze met hun zelfgemaakte paspoort op reis door allerlei landen, krijgen door verschillende spelletjes informatie over die landen en moeten als afsluiting quizvragen beantwoorden. De activiteiten worden uitgevoerd door Nederlandse stagiaires en vrijwilligers. Coördinator Susanne Dekkers: "We letten er op dat we geen Hollandse spelletjes doen, maar onderwerpen nemen waar de kinderen zich echt in kunnen herkennen."

Club Unu Pikin wordt georganiseerd op de OS I Flustraat, OSII Geyersvlijt, OS Peu et Content en zal binnenkort starten op de Büchnerschool. De stichting heeft deze scholen geselecteerd omdat zij daar een bibliotheek heeft ingericht of er plannen zijn dit te doen. De activiteiten lopen tot het einde van het schooljaar, wanneer ze feestelijk worden afgesloten. Ook volgend schooljaar zal Club Unu Pikin de scholen blijven bezoeken.

Onlangs zijn wij benaderd door Profoundsolutions, een jong adviesbureau, gericht op energiebesparing, kostenbesparing, duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Mens, milieu en kostenbesparing kunnen volgens Profoundsolutions hand in hand met elkaar gaan. Adviezen op dit gebied worden gegeven aan ondermeer zorginstellingen, gemeenten, scholen, bedrijven en winkels.

Dhr. Ramdin, directeur van Profoundsolutions, wil ons graag steunen door een bijdrage te storten bij elke opdracht die zij binnenhalen. Wij danken hem voor deze toezegging en wensen Profoundsolutions veel opdrachten toe!

Uit Nieuwsbrief nummer 7:

Stichting Projecthulp Suriname (SPS) is een Nederlandse organisatie die bemiddelt tussen projecten in Suriname en mensen die vrijwilligerswerk willen doen. Zij verzorgen de voorbereiding in Nederland en houden in Suriname contact met de vrijwilligers. Dit wordt sinds kort gedaan vanuit een kantoor in Paramaribo.

Tijdens de officiële opening van het kantoor werden certificaten uitgedeeld aan 'hun' projecten. Stichting Unu Pikin mocht het certificaat als eerste in ontvangst nemen. De meeste SPS-vrijwilligers werken bij 'sociale projecten', zoals kinderhuizen of scholen. Unu Pikin valt onder de noemer 'klusproject'. De afgelopen periode hebben Janine, Irma en Petra een vakantie in Suriname gecombineerd met vrijwilligerswerk bij Unu Pikin.

Uit Nieuwsbrief nummer 7:

We hebben leuk nieuws: Stichting Unu Pikin Suriname bestaat 5 jaar én in januari is de werkplaats 2 jaar gevestigd op de huidige locatie. Om deze twee heugelijke feiten te vieren, gaan we deze maand een kinderfeest organiseren. Net zoiets als tijdens de opening, twee jaar geleden. Daarvan zullen we natuurlijk verslag doen in onze volgende Unu Pikin Nieuwsbrief.

- vervolg (eind januari 2009) -

Op 23 en 26 januari was het groot feest in de sociale werkplaats. Toen werd gevierd dat de stichting 5 jaar bestaat en dat de werkplaats 2 jaar geleden officieel in gebruik werd genomen. Dit werd gevierd met een kinderfeest en opo oso, of te wel, open huis.

Nog even een korte geschiedenisles:
Stichting Unu Pikin is vijf jaar geleden opgericht op initiatief van de Hoornse familie Dekkers. In 1999 heeft Jurrain Dekkers voor het eerst een bezoek gebracht aan Suriname, waarna zij zich al weer 10 jaar bezighoudt met uiteenlopende projecten. Dat heeft 5 jaar geleden geresulteerd in de oprichting van Stiching Unu Pikin. In Suriname houdt de stichting zich bezig met het leveren van kinderboeken voor schoolbibliotheken en het renoveren van oud schoolmeubilair in de sociale werkplaats.

Kinderfeest

De werkplaats was opgeruimd en aangeveegd om ruimte te kunnen bieden aan de buurtkinderen. Bijna 200 kinderen hebben meegedaan met blikwerpen, spijkerpoepen, hoedje-van-papier, hindernisbaan of skilopen. Kinderen konden zich ook laten schminken of hun geluk beproeven bij de grabbelton. En natuurlijk was er voor iedereen iets lekkers.

Bij elk spelonderdeel kregen de kinderen een geschenkje: een schrift, een tasje, een frisbee of tennisspel, etc. De meeste van deze spullen waren verzameld door West-Friese jongeren, die afgelopen zomer met het project Kijk Ons Eens in Suriname waren.

De medewerkers van de werkplaats waren in een nieuw uniform gehuld dat ze gekregen hadden van Ralf en Riny uit Alphen aan de Rijn. Samen met een aantal Nederlandse vrijwilligers is gezorgd voor een zeer geslaagde vrijdag. De dag werd afgesloten met een voorstelling van verhalenverteller Guillaume Pool, die zich net als vele anderen vrijwillig voor deze dag heeft ingezet.

Opo oso

Op maandag waren ze weer gewoon aan het werk, maar was de werkplaats geopend voor volwassen geïnteresseerden. Helaas waren er niet zo veel bezoekers gekomen. Het is kleine regentijd in Suriname en die nacht had het zo hard geregend dat er in de stad veel wateroverlast was.

Maar first lady mevr Liesbeth Venetiaan heeft de slechte wegen getrotseerd om rondgeleid te kunnen worden door Jurrian Dekkers. Mvr Venetiaan heeft de werkplaats in januari 2007 officieel geopend en ze was onder de indruk van de vele ontwikkelingen.

Dankzij La Luz, een vrijwilligers-bemiddelingsorganisatie voor hoog opgeleiden is Jim Pawirodikromo een paar jaar geleden bij ons terecht gekomen. Elk jaar houdt Jim zich, samen met onze penningmeester, bezig met het maken van het jaarverslag. Om het jaarverslag van 2006 te bekijken, kun je op de afbeelding hiernaast klikken.

Henne Dekkers was tijdens zijn jaarlijkse verblijf in Suriname weer hard bezig met allerlei klussen in en om de werkplaats van Unu Pikin. Helaas, een ongeluk zit in een klein hoekje en tijdens een van de klussen is hij van een ladder gevallen. Door de val had de kom van zijn heup een aantal scheuren opgelopen, een gebroken heup dus.

Eerst is Henne opgenomen geweest in het Academisch Ziekenhuis in Paramaribo. "Toen ze een naambord op zijn bed wilden hangen waarop 'Dhr de Vries' stond, zijn we maar snel uitgeweken naar het Sint Vincentius Ziekenhuis." Daar kwam hij te liggen in een van 'onze eigen bedden', die we een paar jaar eerder vanuit Nederland naar Suriname hadden verscheept. Of beginnen, na 4 weken liggen, alle bedden op elkaar te lijken.....

Het is de bedoeling dat Henne en Jurrian op korte termijn naar Nederland komen om hier verdere medische zorg te verkrijgen.

Susanne Dekkers woont sinds februari in Suriname. Daar helpt ze haar moeder Jurrian bij de werkzaamheden voor de stichting. Susanne houdt zich vanuit Suriname bezig met de jongerenprojecten, fondsenwerving, pr en het maken van de nieuwsbrief. Eigelijk hetzelfde als toen ze in Nederland was, maar nu dus in een tropische temperatuur.

Haar echte baan is projectcoördinator bij een stichting die zich bezighoudt met arbeidsparticipatie van mensen met een beperking. Dat is ook een van de aandachtspunten van Stichting Unu Pikin, dus hier kan wel eens een interessante samenwerking uit te voorschijn komen.

Dit jaar veranderde er bij de belastingdienst het een en ander voor 'goede doelen'. Waren we in het verleden al erkend als ABNI (Algemeen Nut Beogende Instelling), dit jaar moesten er aan nieuwe voorwaarden worden voldaan. Gelukkig is onze aanvraag opnieuw goedgekeurd.

Als ANBI hoeven we geen successierecht of schenkingsrecht te betalen over erfenissen en schenkingen die we ontvangen. Bovendien kan jij als donateur je giften aan Unu Pikin van de inkomsten- of vennootschapsbelasting aftrekken.

Ook dit jaar vragen we weer om jouw bijdrage, zodat we onze projecten kunnen blijven uitvoeren.

Wil je een speciaal project laten uitvoeren, net zoiets als de speelplaats van Sanatan Dharm, neem dan contact met ons op. Misschien weet je zelf al wat je wilt steunen, anders hebben wij wel een idee!

Een nieuw project van Unu Pikin is het organiseren van kinderactiviteiten. Deze vinden na schooltijd plaats in de bibliotheken die wij hebben helpen inrichten, zoals in Sophia’s Lust en Geyersvlijt. De activiteiten gaan in oktober van start en zullen worden uitgevoerd door stagiairs uit Nederland. De werving voor stagiairs is inmiddels begonnen.

De kinderen gaan woordspelletjes doen, toneel spelen, een kinderkrant maken of gedichten schrijven. Alles wat met taal te maken heeft. Maar daarnaast leren de kinderen ook meteen andere vaardigheden: samenwerken, jezelf presenteren en naar elkaar luisteren, creativiteit, je gedachten onder worden brengen etc.

Dit zijn zaken waar aan in het onderwijs vaak niet wordt gewerkt. Meestal is de juf aan het woord en luisteren de kinderen. Er is dus weinig interactie. Maar langzaamaan is men zich ervan bewust dat dit anders kan, en móet. Dan pas leren de kinderen de vaardigheden die nodig zijn om wat van hun scholing te kunnen maken. En deze vaardigheden kunnen zo ook gebruiken in hun verdere leven.

Uit Nieuwsbrief nummer 4:

Unu Pikin is een samenwerking aangegaan met de Nederlandse stichting Schoolhulpproject Suriname (SHPS) en hun zusterstichting, de Surinaamse Stichting voor de scholen van Suriname (StSS). De SHPS verzamelt op haar basis in Rotterdam overtollig schoolmeubilair dat nog goed te gebruiken is. Dan worden de containers gevuld en verscheept naar Suriname. Na aankomst worden de containers en materialen opgeslagen op het terrein van Unu Pikin, van waaruit het meubilair door de Surinaamse StSS wordt gedistribueerd.

Het klinkt misschien wat vreemd. Unu Pikin is toch voor hergebruik ter plaatse en niet voor invoeren van materiaal? Dat klopt. Maar we hebben dezelfde doelstelling: het verbeteren van de leeromgeving van de kinderen. Bovendien levert het ook weer werk op: tijdens het transport beschadigd materiaal kunnen wij in de werkplaats renoveren. Het belooft een grootschalig project te worden en daar willen we graag deel van uit maken.

Inmiddels is de eerste container In Suriname aangekomen. Het is de bedoeling dat elke maand een container naar Suriname vertrekt en dat er uiteindelijk 50 containers zullen worden verscheept. Dan zijn 200 scholen van vernieuwde tafeltjes en stoeltjes voorzien. Maar de school krijgt slechts voor de helft van de lokalen het meubilair uit Nederland. Dit om de scholen te stimuleren ook zelf actie te ondernemen om hun meubilair te verbeteren. Dit kunnen ze doen door zelf fondsenwervingsacties te houden en middelen te zoeken zodat ze de rest van hun meubilair kunnen laten renoveren door Unu Pikin. Bij deze zoektocht willen wij hen graag helpen. Helpt u mee?

In Suriname hebben weinig scholen een bibliotheek. Unu Pikin heeft een aantal scholen gesteund bij de oprichting van een bieb. Maar voordat de kinderen hun boeken in de schoolbibliotheek kunnen lenen, moet er eerst een aantal stappen worden ondernomen. Daar gaat heel wat tijd overheen, maar uiteindelijk heeft de school een mooie bibliotheek!

Om te beginnen dient de school schriftelijk een verzoek in voor ondersteuning van Unu Pikin. De school heeft dan een lokaal beschikbaar waar een bibliotheek kan worden ingericht. De schoolleiding benadert de Surinaamse Onderwijsbibliotheek i.v.m. het invoeren van boeken: zij gaan de eventueel aanwezige boeken van de school op bruikbaarheid toetsen. De aanwezige boeken worden aangevuld met zo’n 1000 boeken van Unu Pikin. Deze boeken worden dus ‘ingevoerd’ en worden zo eigendom van de school. Dit zijn kinderboeken die veelal afkomstig zijn van Nederlandse scholen en bibliotheken. Daarnaast worden, op verzoek van de school, ook regelmatig computers geleverd. Zo wordt de bibliotheek een heuse mediatheek.

Om de kans op 'wegdragen' van de boeken en computers zo klein mogelijk te maken, wordt het lokaal meestal voorzien van dievenijzers. Deze worden door Unu Pikin aan de school geleverd en voor hen bevestigd, zoals op de foto te zien is. Daarnaast levert Unu Pikin het meubilair: de boekenkasten, de tafels en stoelen. Al deze spullen worden in de werkplaats vervaardigd en tegen een lage prijs aan de school geleverd. Soms gaat Unu Pikin samen met de school op zoek naar sponsors, of kan dankzij steun uit Nederland zelf een schenking doen. En dan….. kan het lezen beginnen.

In een eerdere nieuwsbrief vertelden we dat op de Büchnerschool in Paramaribo een bibliotheek zou worden ingericht. En dat er in de pauzes snoep werd verkocht om geld te verdienen voor de plaatsing van dievenijzers. In mei 2005 heeft deze school een aanvraag ingediend bij Unu Pikin en in mei 2006 konden de kinderen hun boeken lenen.

Deze bibliotheek heeft allerlei soorten boeken, van prentenboeken voor de kleuterschool tot en met spannende leesboeken en infoboeken voor de zesde klas. Daarnaast zijn er boeken voor de leerkrachten aanwezig. Twee vliegen in één klap: als zij zelf plezier hebben in lezen, kunnen ze dat ook weer overbrengen op hun leerlingen.

Mevrouw Mettendaf,directrice van de Büchnerschool, is erg blij met de bibliotheek. De school heeft zelf geld ingezameld. Dit wordt door Unu Pikin gestimuleerd, want zo voelen de leerkrachten en leerlingen zich meer betrokken bij hun schoolbibliotheek.

De biebjuf is erg belangrijk

De bibliotheek wordt gerund door een speciaal opgeleide leerkracht, meestal een juffrouw. Deze ‘biebjuf’ houdt de uitleenadministratie bij, geeft aan de desbetreffende leerkracht door als een kind een boek te lang houdt en houdt de ruimte netjes. Kinderen komen per klas onder schooltijd een boek lenen. Dit verschilt dus niet zo veel van een schoolbieb in Nederland.

Maar in Suriname zijn kinderen vaak niet gewend aan boeken. Op de school zijn er maar weinig boeken aanwezig. Als lesboeken worden vaak onaantrekkelijke kopietjes gebruikt. En gezinnen hebben meestal geen boeken in huis. Dus de biebjuf leert de kinderen met de boeken om te gaan en brengt hen het belang én het plezier van lezen bij.

Bij de oprichting van een bieb vraagt de school bij het Bureau Lager Onderwijs van het Ministerie van Onderwijs om deze leerkracht. De bibliotheek-leerkracht wordt dus door het Ministerie betaald.

Juffrouw Resida werkt al een paar jaar als biebjuf in Sofia’s Lust. Ze verzorgt leuke lessen voor de kinderen, om zo het plezier in lezen te bevorderen.

Uit Nieuwsbrief nummer 3:

Op 4 september zijn de medewerkers van Stichting Unu Pikin geïnterviewd door de wereldomroep. Die is in Suriname iedere ochtend op de radio te beluisteren. Een verslag van het interview valt te lezen door op de afbeelding hiernaast te klikken. Op de pagina waar u dan terecht komt is het interview zelf (onderaan de pagina) ook te beluisteren!

Dit is een van de pagina's van de website surinaams.caribiana.nl.

Hieronder twee foto's gemaakt tijdens het interview.

Stichting Unu Pikin bestaat al een paar jaar dus werd het tijd om een jaarverslag te maken. Zo'n jaarverslag is nodig om bij subsidiegevers en andere mensen die ons steunen, te kunnen laten zien hoe we bezig zijn, en waar zij hun geld aan geven.

Gelukkig vonden we via een bemiddelingsorganisatie (stichting LaLuz) een 'hoog opgeleide vrijwilliger' die ons bij deze taak wilde helpen.

Klik op het plaatje hiernaast om de PDF versie te kunnen lezen.

Uit Nieuwsbrief nummer 2:

"Een van de doelstellingen van de werkplaats van Unu Pikin is om mensen die om wat voor reden dan ook niet aan het arbeidsproces deelnemen, een werkplaats te bieden. Op die manier kunnen zij in hun levensonderhoud voorzien en vaardigheden leren die hen in de toekomst van pas komen.

Via de dagopvang van Stichting Gehandicapten Suriname (Stigesu) is Giulliano bij de werkplaats van Unu Pikin terechtgekomen. Giulliano is 24 jaar en heeft een verstandelijke en lichamelijke handicap. Giulliano woont bij zijn moeder en krijgt een uitkering van SRD 50,- per maand, dat is ongeveer € 15,-. Dat is, ook in Suriname, onvoldoende om van te kunnen leven. Sinds januari is hij aan het werk bij Unu Pikin. Hij helpt mee met het renoveren van het schoolmeubilair en verdient op die manier wat extra geld.

Guilliano is sinds januari in dienst bij Unu Pikin. Hij verdient zijn geld met het schuren van de stoelen. Om zijn werk te vergemakkelijken heeft Giulliano van Unu Pikin een rolstoel gekregen.

Het werk gaat steeds beter, en hij heeft zelfs al geoefend met het schilderen van de zittingen en rugleuningen.

Hij is erg trots op zijn baan.

Het is de bedoeling dat in de nieuwe werkplaats meer mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking aan het werk gaan. Daarvoor zijn speciale voorzieningen en aanpassingen nodig en dat kost geld. Wil je deze aanpassingen mogelijk maken, maak dan een geldbedrag over op onze rekening o.v.v. aanpassingen werkplaats."

Uit Nieuwsbrief nummer 2:

In de schoolbibliotheek van Sofia's Lust bekijkt Ente Pronk de kinderboeken. Deze bibliotheek ontvangt regelmatig nieuwe boeken van Unu Pikin. Zo blijft het uitdagend voor de kinderen om naar de bibliotheek te gaan en de boeken te lenen.

"Wij, mijn vrouw en ik, zijn al jaren betrokken bij St. Unu Pikin. We hebben onze vakantie in Suriname van januari jl. dan ook gebruikt om een aantal projecten van Unu Pikin te bezoeken.

We hebben de huidige schoolmeubilair-werkplaats bezocht. Daar hebben we de opgeknapte stoelen en bankjes gezien: wat een verschil maakt een goede opknapbeurt! We hebben kennisgemaakt met de werkleider, de heer Monkou. Hij heeft heel slimme en praktische ideeën om efficiënt met het materiaal om te gaan.

Ook hebben we de locatie bezocht waar de nieuwe werkplaats van St. Unu Pikin wordt gebouwd. Dat wordt een heel grote werkplaats aan De Boerbuitenweg in Paramaribo. We hebben deze plek twee keer bezocht en de tweede keer was de bouw al een stuk verder gevorderd. Volgens ons wordt het heel mooi. Ook meneer Monkou heeft veel zin om straks naar de nieuwe werkplaats te gaan.

Toen we naar Suriname vertrokken hadden we een aantal atlassen meegenomen en afgegeven in Paramaribo. We vonden het erg leuk 'onze' atlassen tijdens een bezoek aan het binnenland in de school van Kayana te zien liggen. Zo konden we precies zien wat er met onze bijdrage gebeurt." (Ente Pronk)

Foto 1, logo Unu Pikin.
Bij de oprichting van Stichting Unu Pikin is grafisch ontwerper Hella Hendriks gevraagd een logo te maken. Dit logo wordt gebruikt op de folders en nieuwsbrieven.

Foto 2, schildpadspoor
Op het stand van Galibi komen 's nachts verschillende soorten schildpadden aan land om eieren te leggen. In de ochtend zijn alleen de sporen nog te zien.

Foto 3, papayaboom
In Suriname heeft bijna iedereen fruitbomen in de tuin. Het hele jaar door kun je de verse mango's, zuurzak, bananen en papaya's eten. Maar er wordt ook heerlijk sap van gemaakt.

Foto 4, kever
Langs de kant van de weg blijven de stille getuigen van 'pech onderweg' vaak lang liggen. Dit wrak past erg goed bij het gebouw op de achtergrond.